Stichting ter Bevordering van de Vrolijkheid

De Nederlandse rechter bepaalde in 2011 dat gezinnen met minderjarige kinderen niet meer op straat gezet mogen worden en onderdak moeten krijgen. De overheid heeft daarom gezinslocaties opgezet. Inmiddels zijn er 6 locaties nodig, waar in oktober 2012 1.732 personen woonden, van wie circa 1.000 kinderen van 4-18 jaar.

In eerste instantie leken de locaties een verbetering, maar de omstandigheden zijn slecht en veel soberder dan in de AZC’s. Gezinnen wonen en slapen in één kamer en delen met andere gezinnen een keuken. Anders dan in AZC’s krijgen de gezinnen geen geld om een arts of advocaat te raadplegen. De volwassenen hebben midden op de dag een meldingsplicht en mogen niet buiten de gemeentegrenzen komen.
De bedoeling van de centra is duidelijk: deze mensen mogen niet in ons land blijven. In de praktijk blijken veel van de bewoners echter minder ‘uitzetbaar’ dan gedacht, veelal omdat de landen van herkomst niet meewerken. 
Op gezinslocaties mogen geen activiteiten voor volwassenen worden georganiseerd. De ruimte om iets van het leven te maken is daardoor beperkt. Zowel de volwassenen als de kinderen hebben veel psychische en lichamelijke klachten en er zijn veel spanningen in de gezinnen.

De Stichting ter Bevordering van de Vrolijkheid is een netwerk van beeldend kunstenaars, theatermakers en musici. De Vrolijkheid organiseert al jaren in AZC’s activiteiten voor kinderen en jongeren waarbij zij zich kunnen uiten door creatieve expressie. Hierdoor kunnen ze weer vertrouwen in hun eigen kracht krijgen.
Ook voor de zes gezinslocaties is een programma ontwikkeld:

  • de ‘grote’ dagen voor kinderen en ouders: circus, theater of dans en een gezamenlijke maaltijd;
  • eigen plekjes voor ieder kind – een USB stick zodat ze altijd hun talenten, werkjes, foto’s, films bij zich hebben. Of een kastje om eigen spullen te koesteren en een eigen lidmaatschapskaartje van een club;
  • projecten met gezinnen: ouders met kinderen tot 4 jaar maken muziek en zingen liedjes uit het herkomstland;
  • een netwerk met kinderen in andere AZC’s om ontstane vriendschappen te onderhouden;
  • een solidariteitsnetwerk met kerken, serviceclubs, scholen, studenten en bedrijven, omdat bewoners minder leefgeld hebben dan in AZC’s;
  • elke dag een naschoolse opvang voor huiswerk en ontspanning;
  • volwassen bewoners werven en trainen om als actieve vrijwilligers mee te werken aan een kindvriendelijk klimaat.

Het Maagdenhuis verleende een bijdrage aan het project Muziek op Schoot. Bij elk liedje wordt een bewegingsspel, speelgoedje of instrumentje gebruikt. Ouders en kinderen pikken de woorden snel op, sommige ouders maken snel de vertaalslag naar de eigen taal, waardoor de kinderen erg snel leren. Zowel ouder als kind krijgen hierdoor het gevoel ´er te mogen zijn´ en het gevoel van eigenwaarde stijgt. Een wat langere reeks lessen zorgt ervoor dat de kinderen ook zelfstandig gaan zingen, bewegen en spelenderwijs leren en zich ontwikkelen. Ouders kunnen de muziek integreren in de dagelijkse gang van zaken.
De lessen brengen enige positieve gezinsdynamiek in de uitzichtloosheid van elke dag. De onderlinge band tussen ouder en kind wordt hechter en ouders en kind kunnen weer trots op elkaar zijn en plezier met elkaar hebben.

Onze aandachtsgebieden